Poëzie als beeld, een scheurkalender vol gedichten

Beelden en woorden zijn een oude en gouden combinatie

Poëzie bestaat in oneindig veel varianten. Van een quote in een boek, naar een liedje op de radio, tot een spoken word performance voor een gigantisch publiek. Vandaag wil ik me focussen op alle poëzie die opgeschreven is, statisch is, op papier leeft of daar tot leven gebracht moet worden.

Zodra je iets op papier zet is het een beeld. Zegt het iets. Ontstaat er een verhaal. En dat verhaal kan je op onwijs veel manieren net een klein beetje veranderen.

Lettertype

Het lettertype van een gedicht, of van tekst überhaupt doet bijzonder veel met de boodschap. Een afbeelding van een handgeschreven tekst voelt meteen persoonlijker, intiemer dan een tekst geschreven in grote perfect uitgelijnde blokletters. Een gedicht geschreven met een typemachine krijgt automatisch wat meer status, het voelt belangrijker. Kijk maar eens naar dit voorbeeld:

De eerste zin leest als een liefdevolle, betrouwbare, veilige vriend die je altijd zal beschermen. De tweede is een stalker die er voor zorgt dat je nooit meer je huis uit komt.

Uitlijning

Dit is waar je de tekst neerzet op de pagina.

Begint je tekst altijd aan de linker kant
Dit is de standaard. Het leest makkelijk,
Maar kan ook statig overkomen.
Omdat ook alle formele teksten op
deze manier zijn opgemaakt.

Je kan je tekst ook centreren op de pagina
Het is meteen het middenpunt van de
belangstelling. Dit leest wel iets onrustiger
doordat de zijkanten van het
blok tekst alsmaar verspringen
Deze uitlijning past het beste bij korte
tekstjes, die niet veel langer zijn dan een zin.

Je kan je tekst ook aan de rechterkand uitlijnen
Het gedicht heeft een anker, maar het is ook lekker
tegendraads. Dit leest ook net wat onrustiger
doordat het begin van de zin steeds op een andere
plek staat.

Dit zijn de drie standaarden, maar zelf vind ik het wel leuk om ze te combineren.
Door recht en links af te wisselen

lijkt het bijvoorveeld
net een gesprek tussen twee mensen

Snap je?

Lengte van je gedicht

Hoe lang je gedicht is, heeft invloed op de manier waarop het gelezen wordt. Pagina-lange gedichten worden soms serieuzer genomen dan korte uitsmijters van een paar woorden. Ook al is de boodschap precies hetzelfde. Maar die kortere teksten zijn weer een stuk fijner te lezen op bijvoorbeeld social media, waar je maar kleine afbeelding hebt om de tekst in kwijt te kunnen.

Natuurlijk kan je je lange gedichten opknippen en dus meerdere afbeeldingen gebruiken, maar dan moet je er wel over nadenken waar je ze dan opsplitst. Kunnen de paragrafen los van elkaar gelezen worden? Of heb je de context  van het hele gedicht nodig? Is het duidelijk dat het gedicht nog verder gaat op een andere pagina?

Wil je dat het samen een groot verhaal verteld, of dat het een collectie aan kleine verhaaltjes zijn? Er is geen goed of fout, als je er maar bewust over na hebt gedacht. Alles mag, zolang je zelf de keuze maakt.

Stuur jouw woorden door

Wij zijn op het moment bezig met het maken van een scheurkalender. Daarvoor hebben we voor elke dag van het jaar een nieuw gedichtje nodig. Zo’n 50 tot 100 woorden werkt ideaal op dit kleine formaatje. Dus als jij nog een leuk kort gedichtje hebt liggen, stuur hem dan vooral in en dan kan je gewoon gepubliceerd worden in de scheurkalender, hoe gaaf is dat!

(P.S. In het voorbeeld hieronder staat een gedichtje dat ik geschreven heb 😉)

Liever een stuk of 18 scheurkalenders aan de muur, omdat soms more tja, more is…

Dan raden wij je deze pracht exemplaren óók aan;

• de omdenken scheurkalender met een unieke invalshoek voor elk moment
• de elke dag positiviteit scheurkalender voor wie de dag met een pracht van een manifestatie wil beginnen
• de boeddhistische wijsheden scheurkalender, voor wie in een combinatie van filosofie en spreuken waar je U tegen zegt wil verdrinken elke ochtend

én alvast een geweldig nieuw jaar toegewenst natuurlijk!